Bekijk de agenda voor recente speeldata.
'1984' zal ook nog te zien zijn tijdens Vondelpark Openluchttheater op 05 augustus 2011 en tijdens het Welkom Thuis Festival op 20 augustus 2011.
Van 11 mei t/m 3 juni 2011 zal ik te zien zijn tijdens het mini-festival Solo's@theSea met mijn eigen creatie "1984". Een theatrale dans solo over wat ooit was, maar nooit meer mag zijn. Nieuwe kansen en oude pijn. Plezier en hoop en nooit de moed verliezen.
'De koele avond wind blies de tranen van haar gezicht.
Ze raakte nooit de grond en zagen nooit de zon.
Ik weet dat ze er waren.
Ik ving ze op, ik heb ze gevoeld.'
Ik zal te zien zijn (in een karakterrol) in de nieuwe kerstproductie van De Dutch Don't Dance Division:
Abdallah en de gazelle van Basra
Na vier jaar Notenkraker in de Grote Kerk, gaat De Dutch Don't Dance Division een nieuwe uitdaging aan en brengt een Oosters sprookjesballet tot leven in het Lucent Danstheater. Thom Stuart en Rinus Sprong creëren een gloednieuw ballet, gebaseerd op het origineel van August Bournonville uit 1855. De muziek van de Deense componist Holger Simon Paulli, zal voor het eerst in Nederland te horen zijn en live gespeeld worden door een veertig man groot orkest. Een dubbele première en een gloednieuw familie-kerstuitje dat niet over kerstkaarsen maar wens-kaarsen gaat.
Het concept van Abdallah is vergelijkbaar met De Notenkraker; een voor Nederland unieke samenwerking tussen professionals en amateurs van 6 tot 65+ en twee jonge aanstormende sterren van het American Ballet Theatre New York. Dit jaar komen Marcella Paiva en Irlan Silva naar Den Haag. Irlan danste in 2009 al mee in De Notenkraker. Over zijn danscarrière is een prachtige documentaire gemaakt, Only when I dance.
Rinus Sprong en Thom Stuart ontdekten Abdallah tijdens een bezoek aan het Koninklijk Deens Ballet in Kopenhagen. Zij zagen direct dat dit een verhaal van alle tijden is; een sprookje over universele thema’s als hebzucht, liefde en vergevingsgezindheid. De havenstad Basra was ten tijde van Abdallah een stad met een bloeiende cultuur en een vruchtbare internationale gemeenschap, te vergelijken met een stad als Den Haag nu.Beeldend kunstenaar Hans Wap uit Rotterdam ontwerpt het decor.De arme schoenmaker Abdallah en zijn liefje Irma verstoppen de wijze sjeik Ismael voor een gewelddadige bende. Als dank mag Abdallah vier wensen doen. Hij kiest voor mooie kleding, een prachtig paleis en een harem met de mooiste vrouwen. Als Irma dat ziet, rent ze woedend weg. Hoe vindt Abdallah haar ooit weer terug?
Het gloednieuwe kerstuitstapje voor de hele familie !
Lieve lezers, groot NIEUWS!! Ik ben zwanger!! Ik ben 8 augustus 2010 uitgerekend van ons eerste kindje, we zijn dol gelukkig. Onder tussen dans ik nog heerlijk door zolang mijn lijf meewerkt. Ik zal de komende tijd dus wat minder uitvoerende projecten gaan doen en meer lesgeven, want mezelf ongelimiteerd over het podium gooien zit er niet meer in. Er staan nog wat leuke projecten en ben altijd te porren voor meer, binnen mijn grenzen natuurlijk ;-) Nog opzoek naar een inval docent, je kan me altijd bellen (zie contact).
Herman van Veen
Exclusief in CarréHerman van Veen in Carré op zijn 65e verjaardag
Unieke gebeurtenis zondag 14 maart 2010
Een van de grootste Carre-bespelers van deze tijd is Herman van Veen. De directie van Koninklijk Theater Carré vindt het heel bijzonder dat juist hij in dit theater zijn 65e verjaardag wil vieren.
Tot in de vroege avonduren zal Herman voorlezen uit zijn dan verschenen biografie Voor ik het vergeet, deel1. Hij laat u kennis maken met zijn meest waardevolle vrienden. Daarnaast zal Herman natuurlijk ook zingen en spelen, zoals alleen Herman dat kan. Tussen de bedrijven door zullen er in de omringende ruimten binnen de Carre-muren musici, dansers en dichters te horen en te zien zijn.
Extra voorstelling Massive Movement op 6 februari 2010
Leuk om een "voorproefje" te zien van de Notenkraker?
Stukjes repetitie, de ruimte waarin we repeteren, kostuums.
Wat komt er allemaal kijken bij een productie.
klik dan op de volgende LINK.
Annie M.G. Schmidt
Scenario van Tamara Bos en Mieke de Jong.
De serie wordt voorafgegaan door een 50 minuten durende special op 27 december, eveneens om 20.10 uur op Nederland 2.
Annie wordt gespeeld door 3 actrices in drie leeftijdscategorien:
Annie (66-84 jr) Annemarie Prins
Annie (35-59 jr) Malou Gorter
Annie (16-33 jr) Sanne Vogel
Lengte 7 x 50 minuten
Leeftijd
Productiejaar 2009
Crew
Regie Dana Nechustan
Scenario Tamara Bos & Mieke De Jong
Producent BosBros
Co-producenten VRT/VARA/NPS
Ik zal te zien zijn in Urban Myths een voorstelling van 2dapoint Massive Movement.
2daPoint trad al eerder op in de Stadsschouwburg Utrecht tijdens verschillende gelegenheden, en altijd was het weer een feestje. Daarom komen ze dit keer op uitnodiging met een speciaal programma, exclusief voor Utrecht! Andy Ninvalle maakt de schouwburg onveilig met zijn groep movers en met live jazzmuzikanten. Zij presenteren een mix van breakdans, moderne dans, electric boogie, klassiek ballet, beat boxen, rap, humor, acts en live muziek. Ondertussen wordt in het dansstuk Niets naar iets ook nog even de oerknaltheorie uitgelegd.
Wanneer? Klik hier op.
De eerste beelden van Annie MG waren vrijdag 16 oktober te zien bij De Wereld Draait Door.
Wil je ze ook zien? Klik dan op de volgende link: Annie MG.
De drie actrices (Sanne Vogel, Malou Gorter en Annemarie Prins) die Annie spelen waren te gast in De Wereld Draait Door.
Ik ben aangenomen voor het dansgezelschap Massive Movement, nu nog bekend onder de naam 2dapoint.
Zaterdag 24 oktober is de fotoshoot voor de nieuwe samenstelling van de groep.
Ik heb ontzettend veel zin om te gaan beginnen.
Speel data voor De Notenkraker zijn bekend:
Neem een kijkje in de agenda.
24 oktober 2009, Zal ik te zien zijn in de Nacht van de Nacht. Waar? Vlaardingen
De Nacht van de Nacht is een avond vol theater, muziek en poëzie. Er zijn 3 wandelroutes, die vanaf bekende punten in de stad starten. Alle routes vormen vanaf het Hof een route, die over de Buizengatbrug langs het Labyrint leidt, richting de Grote Kerk. Daar wacht je een warm onthaal met een verrassend programma.
Ik zal te zien zijn in het Labyrint in en kort optreden met Lance Spring.
Voor meer informatie: www.denachtvandenacht.nl
8 oktober 2009, zal ik te zien zijn in Quick Sketches # 1. Waar? Korzo5hoog
Spontane uitdaging is de beste typering voor deze nieuwe serie op korzo5HOOG. In Quick Sketches verkennen dansers en musici de raakvlakken en de verschillen van elkaars kunstvormen. Telkens wordt er een uniek gezelschap toonaangevende musici samengesteld en gecombineerd met verschillende dansers. Improvisatie vormt het motto voor deze spannende avonden waarbij jong en gekend talent wordt uitgedaagd de grenzen te verkennen.
Het geheel staat onder de creatieve leiding van multi-talent en danser Andy Ninvalle en trompettist Michael Varekamp. Voor deze eerste editie zijn uitgenodigd: saxofonist Efraim Trujillo, drummer Hans van Oosterhout, gitarist Andro Biswane, bassist Harry Emmery en pianist T.B.A.
link: www.korzo.nl en kijk bij agenda.
Notenkraker van De Dutch Don't Dance Division.
Lieve mensen, ik ben aangenomen om in de Notenkraker van De Dutch Don't Dance Devision de rol van Tante Francoise te vervullen. Ik zal 6 van de 12 voorstellingen gaan spelen. Mijn exacte speeldata worden, wanneer bekend , op de website geplaatst.
Nieuwe eerste uitzend datum Annie M.G. bekend:
Annie M.G. NIEUW
Haar leven, haar liefde, haar liedjes
Annie M.G. is een zevendelige televisieserie met zang en dans over het leven van Annie M.G. Schmidt, waarin veel van haar werk is verweven. De serie is geïnspireerd op de biografie Annie MG van Annejet van der Zijl.
Annie M.G. vertelt het verhaal van de schuchtere domineesdochter uit Zeeland, die uitgroeit tot een van de meest geliefde schrijfsters van de twintigste eeuw. Annie laat met haar geestige en relativerende werk een nieuwe wind waaien door het naoorlogse Nederland.
Privé is Annie een zoekende, hartstochtelijke vrouw, die verliefd wordt op een getrouwde man. Jarenlang is ze zijn minnares en op latere leeftijd de moeder van zijn kind. Een vrouw die hunkert naar liefde en er alles voor over heeft haar man gelukkig te maken tot in zijn - zelfgeregisseerde - dood. Ik ben een duikelaartje, zegt ze. Wat er ook gebeurt, ik kom er altijd bovenop.
In de serie volgen we de zeventigjarige Annie M.G. Schmidt, die na het overlijden van haar man Dick terug verhuist naar de stad. Ze zet daar haar schrijversleven met ups en downs voort tot aan haar zelfgeregisseerde dood in 1995. Het bestaan van deze oude Annie, die nog dagelijks converseert met haar overleden man Dick, vormt het raamwerk van waaruit leven en werk van de schrijfster middels uitstapjes in verleden en fantasie worden belicht. Zang, dans en humor vormen hierbij vaste onderdelen.
Drie actrices, Annemarie Prins, Malou Gorter en Sanne Vogel, spelen Annie M.G. Schmidt in verschillende fases van haar leven. Tom Jansen en Gijs Scholten van Aschat kruipen in de huid van haar man Dick. De gevarieerde cast bestaat uit circa honderd acteurs.
Met onder meer: Annemarie Prins, Malou Gorter, Sanne Vogel, Tom Jansen, Gijs Scholten van Aschat, Daan Schuurmans, Betty schuurman, Han Kerckhoffs, Erik van der Horst, Theo Nijland, Roos Ouwehand, Terence Schreurs, Roeland Fernhout, Marcel Musters, Huub van der Lubbe, Juda Goslinga, Mattijn Hartemink, Elisabeth van Nimwegen, Arthur Japin, Nelly Frijda, Jeroen Spitzenberger, Geert Lageveen, Pia Douwes, Jeroen Willems, Gerardjan Rijnders, Peter Blok, Saskia Temmink, Anneke Blok, Wende Snijders, Eva van der Gucht, Dick van den Toorn.
Het scenario is geschreven door Tamara Bos (o.a. Minoes, Het Paard van Sinterklaas) en Mieke de Jong (o.a. Knetter, Oorlogswinter). De regie is in handen van Dana Nechushtan (Dunya & Desie, Nachtrit). Annie M.G. wordt geproduceerd door BosBros. Film-TV Productions in coproductie met NPS, VARA en Annie M.G. komt tot stand met steun van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Mediaproducties en het CoBO Fonds.
Vanaf zondag 3 januari 2010, om 20.15 uur (VARA/NPS).
"Moby schalt uit de luidsprekers waar m'n Ipod aanhangt. plie, tendu, jeter............... Yep ik geef de opwarming. Erg leuk zo'n "company les" de acteurs (solisten en demi-solisten) en dansers staan door elkaar, iedereen doet zijn best.
De een doet mee want heeft het echt nodig om straks de dansrepetitie in te duiken de ander gewoon omdat hij het leuk vindt.
We hebben een dansrepetitie met de acteurs, we hebben koorrepetitie o.l.v. Nicole Sieger. We rennen met nog te vermaken kostuums naar de naaister, we rennen terug met het vermaakte spul, maar meestal nog met legen handen. Er komen nog kledingzakken met rokken uit Nederland, jurkjes van de H&M en we wachten nog op ontbrekende broeken, monniken jurken en nog veel meer.
De eerste 1,5 week Duitsland zit er al weer op.
Van een stuk opbouwen zijn we nu bezig met repeteren, verfijnen en nog scène veranderingen. Zang repetities, dans repetities, doorloop, correcties.
En het heerlijk uurtje pauze, buiten in de zon. Met onze billen op de stenen voor het gebouw waar we ons vermaken.
Het zonnetje is heerlijk. We eten onze lunch van veelte kleine bordjes die nooit in 1 keer kunnen dragen wat ons lijf nodig heeft. We lopen dus een paar keer heen en weer tussen het lunch buffet en ons plaatsje in de zon.
We negeren de wespen en omarmen de zomerse warmte.
We lachen, praten en zwijgen.
Doorloop, zing, spring, ren en vlieg. Te vroeg maar meestal bijna te laat. Herman verwerkt in zijn tekst dat deze scène nog flink wat aandacht kan gebruiken. De zigeuner dans is eindelijk met rokken aan. Ze zwaaien langs de benen en dansen mee.
Woensdag is een feit, donderdag neemt ons mee.
Veel liefs vanuit Detmold. "
Deze tekst staat op de website van Herman van Veen, er is een klein verwijzing naar mij.......moet een beetje blozen!!
Zweite Woche
Rückschau Woche Zwei
Sitze im Zug, der mich für ein kurzes Wochenende nach Hause fährt. Im Mp3-Player singt Georges Moustaki das leise Lied ‚Ma Solitude’ und gegenüber schält eine sehr dünne Frau mit zu rotem Lippenstift für ihren sehr dicken, schniefenden Mann drei gekochte Eier.
Ich döse und lasse eine erlebnisreiche Woche Revue passieren.
Hoch-Hochsommer in Detmold. Über 30 Grad, die ganze Woche, aber im Gebäude des Grabbe-Gymnasiums bekommt man davon wenig mit. Eine Stunde, exakt 13 Uhr bis 14 Uhr, erlaubt ein kurzes Bad in der Sonne, während man den Salat, ein Brötchen oder Suppe zu sich nimmt.
Die Probentage sind geprägt von Disziplin, wenigen Verschnaufpausen und behutsamen Miteinander. Und mir fällt die Stille auf. Obwohl rund 40 Menschen im Gymnasium zu Gange sind, ist es verwunderlich leise außerhalb der Probenräume. Ab und an unterbrochen von einer Melodie, die sich als Ohrwurm eingeschlichen hat und irgendeiner vor sich hin singt.
Beinahe stündlich wird Neues geboren und ich erlebe gemeinsam mit allen, wie da etwas entsteht, was niemanden unberührt lassen wird. Wer kann, der sollte kommen und sich das Ergebnis ansehen!
Mucksmäuschenstill ist es, wenn Herman nach intensiven Stunden den Probentag auswertet und Dinge für den kommenden Tag erklärt. Man könnte eine Feder fallen hören. Echt wahr.
Inzwischen sind wir eine verschworene Gemeinschaft geworden. Alles geht herzlich zu. Es gibt keine Konkurrenz, keine Stars, keine Benachteiligten, keine Bevorteilten. Jeder ist unerlässlich in dem Stück, ohne ihn, wäre das Mosaik unvollständig. Wenn einem ein Stück der Rolle gestrichen wird, kriegt er es an neuer Stelle wieder. Nur anders. Passender.
Ich mag nicht genug davon bekommen, wie jeder eine Verwandlung durchläuft und mehr aus sich herausholt, als er wohl zu Beginn der Proben vermutet hätte. Herrlich.
Donnerstag musste Nicole Sieger, die Darstellerin der Mutter in dem Stück und Chorleiterin, ein Lied auf eine Weise singen, was so schwer war, dass sie es wieder und wieder tun musste. Als sie am Ende die Emotion in den Saal getragen hatte, die Herman sich vorstellte, gab es großen Applaus. Chapeau Nicole! Ich hab auch geweint.
Am Freitag fiel mir Lisa Klimaschewski besonders auf. Sie spielt unter anderem ein französisches Mädchen, das ein wunderschönes Chanson singt. Ihre Veränderung ist erstaunlich. Lisa scheint immer so ein bisschen in einer anderen Welt zu wandeln. Gertenschlank geht sie umher mit ihrem winzigen Hund und lächelt irgendwohin. Ich guck ihr manchmal nach und denke: Sie geht da, wie aus einer Fontane-Novelle entstiegen. Aber wenn sie auf die Bühne kommt, traue ich meinen Augen und Ohren kaum. Nach zwei Wochen singt sie dieses französische Liedchen fantastisch. Metamorphose. Mademoiselle Erotique. Edle Bewegungen, Gesten, Grandesse, Stimme. Was aus diesem grazilen Wesen tönt. WOW! Wenn sie das noch steigern kann, und sie tut das, glaube ich, wird Piaf da draußen zufrieden lächeln.
Elizabeth Boor, holländische Regieassistentin, scharfsinnig, witzig, sprachbegabt, wachsam, gerecht, rigoros, barfuss meist, mit lockigem Haar und in sehr schönem Sommerkleid, sieht es auch und lehnt sich zufrieden lächelnd zurück.
Margriet, ein besonders athletisches Mädchen aus dem kleinen, bunten Heer der Tänzerinnen, ist immer top. Jede Bewegung sitzt, strotzt vor Energie. Beim Tanz der Zigeuner fällt sie mir außerordentlich auf. Da ist Feuer im Blick, der Sehnsucht nach Ferne und Freiheit trägt. Ich guck mich fest.
Und dann mitten in dieses Feuerwerk hinein ertönt Ediths Stimme. Was für eine Stimme! Heißer, wild und sanft zugleich, mit einen Schluchzen und voller Fernweh… Gänsehaut. Es sind nur fünf Zeilen, die sie singt, die verankern sich im Gedächtnis. Grandios!
Eigentlich will man dann, dass das noch 10 Mal wiederholt wird.
Am Donnerstag war Grillabend. Das war total gemütlich und die fleißigen Menschen vom Hermannbüro, allen voran Sylvia, haben uns mit leckeren Dingen verwöhnt. Später in der Nacht saßen wir noch lange und philosophierten über den Sinn des Lebens. Roger Hendriks, Hermans getreuer Privatsekretär, der für ein anderes Tun zu Herman nach Detmold gekommen war und dessen Humor ich mag, heizte die Gespräche an mit spannenden An- und Einsichten. Nachdenklich und ein wenig weiser gingen wir in dieser Nacht zu Bett.
Am Montag ist Dieuwertje, die immer fröhliche Produktionsassistentin, die nicht nur sehr schön singen kann, sondern auch noch das Talent eines echten Harlekin hat, zum ersten Male Tante geworden. Jeder, der wollte, durfte es erfahren und sich an ihrer Freude laben. Simon, heißt das winzige Knäblein, das sich zu uns auf die Erde gesellt hat. Nach dem Wochenende werden wir Photos zu sehen bekommen. Freu mich.
Am Mittwoch kam Marian angereist und blieb zwei Tage. Marian Kretschmer ist ein junger Illustrator, der schweigend und schnell skizzierte und die Charaktere mit raschem, gekonntem Strich in einem großen Skizzenbuch verewigte. Das Staunen war groß, als man sich danach auf Papier wiederfand.
Was damit getan wird, verrate ich andermal.
Am Freitag, nach der Probe, hätten alle sofort nach Hause fahren können, aber irgendwie blieben die meisten noch, man hatte sichtbar keine Lust sich zu trennen und in alle Himmelsrichtungen davon zu eilen. So saßen wir noch ein Stündchen zusammen und plauderten über dies und das. Am Sonntagabend strömen dann alle wieder aus ihren Heimatorten in Detmold ein. Schönes Bild. Kann mir total nicht vorstellen, dass ich nach dem 2. September dann keine Rückfahrkarte nach Detmold kaufen muss. Schluchze schon jetzt.
Manchmal gehe ich in der stillen Dunkelheit der Nacht durch diese kleine historische Stadt, die mir nun schon gar nicht mehr fremd ist und stelle mir vor, wer einst hinter den über 350 Jahre alten Häusern schlief und denke, dass hinter denselben Mauern und mittelalterlichen Fenstern und Türen heute Menschen von möglicherweise ähnlichen Dingen träumen, auch wenn Laptop, Ipod, DVD-Player und Auto nicht weit sind.
Eine kleine fette Katze trifft mich zu dieser Stunde immer in der Grabenstraße. Ich sag dann: „Schön, dich wieder zu sehen“ und sie antwortet wie eine Königin mit langem, huldvollem Blick. Dann geht sie ohne Geräusch weiter. Ich auch. Aber meine Schritte hallen in den leeren Gassen. Werde diese Begegnung vermissen, wenn ich wieder dauerhaft in meiner Stadt bin.
Die Presse läuft nun langsam Sturm. Wir wissen kaum, wie wir die Zeit dafür finden sollen.
Der Hund, der zu Florians Familie gehört, ist der liebste Hund auf der gesamten Erde, glaube ich. Ich hab so was noch nicht erlebt. Den ganzen Tag trottet er freundlich und ohne einen einzigen Laut durch das Gebäude des Gymnasiums oder in dessen Umgebung. Steht plötzlich einfach so vor der Bühne, auf der gesungen, getanzt, gespielt, musiziert wird. Schaut und schaut und geht wie ein zufriedener Hundebuddha wieder hinaus aus dem Theater, um nichts zu entdecken. Herrlich dieses Wesen.
Heute hab ich mir ein paar besondere Worte von Herman notiert:
„Weißt du, Milliarden Jahre ist darüber nachgedacht worden, bis Wasser so klar war. Wenn du das sehen kannst, bist du angekommen. Wenn du das Licht auf deiner Hand siehst, packst du kein Gewehr je an.“
So, das war mein Bericht von Woche zwei.
Der nächste kommt schon bald herbei.
Ach um Himmels Willen - beinahe hätte ich das Wichtigste von allem vergessen!!!
Herman hat neue Schuhe! Weiße, schicke, sehr, sehr schicke Sommerschuhe!
Unvorstellbar, wie gut sie ihn kleiden! Und unvorstellbar preiswert. 15 Euro im Sommerschlussverkauf! :o)
Liebe Grüße und ein Lächeln von
Sabine Carolin R*
Voor zomer 2009 staat de productie 'Op een dag in September' gepland in de Duitse plaats Detmold.
'Op een dag in September' is een familievoorstelling voor kinderen van 6 tot 106. Herman van Veen is de schrijver van dit sprookje. In 'Op een dag in September' zingt en vertelt Herman van Veen het muzikale sprookje van Anne, het meisje dat ooit de tijd versteld deed staan. Ik zal dansen en spelen binnen deze productie.
Je kunt hier het programmaboekje aanklikken.
De voorstelling speelt van 22 augustus t/m 1 september 2009 in Detmold, Duitsland.
26-11-2007 Leven Annie M.G. Schmidt verfilmd
http://www.nuvideo.nl/video/20616
(persbericht) - Het leven van de legendarische schrijfster Annie M.G. Schmidt wordt verfilmd. In de tv-serie, getiteld Annie M.G., staat haar leven en werk centraal. De serie is geïnspireerd op de biografie Anna van de hand van Annejet van der Zijl. De scenario's voor deze zevendelige serie zijn van Tamara Bos en Mieke de Jong. Annie M.G. zal worden geregisseerd door Dana Nechushtan (Dunya & Desie, Offers, Nachtrit). Het project heeft nu, na een eerdere subsidie voor de ontwikkeling van de scenario's, een productiesubsidie ontvangen van het Stimuleringsfonds.
In de serie, waarin veel gebruik wordt gemaakt van muziek, zang en dans, komen onder meer herinneringen voorbij aan Annies jeugd en aan haar leven in Amsterdam. Een belangrijke rol is weggelegd voor de tallozen gedichten, verhalen, liedjes en toneelstukken die Schmidt in haar leven schreef. Omdat zij leefde van 1911 tot 1995, schetst de serie, door over Schmidts leven te vertellen, indirect ook een luisterrijk beeld van Nederland in de twintigste eeuw. Annie M.G. is een productie van BosBros. Film-TV Productions, NPS en VARA.
Bedankt voor je/uw interesse.
Hartelijke groet,
Margriet Kuiper-de Rijk
